Effectiviteit sociale interventies in de culturele sector

De Nederlandse overheid en Nederlandse gemeenten tonen interesse in de culturele sector als locatie voor sociale interventies. In het bijzonder op het terrein van (de)radicalisering en het tot stand brengen van sociale cohesie. Maar wat is de effectiviteit van de interventies op deze terreinen? De Vrije Universiteit Amsterdam deed onderzoek naar drie theatervoorstellingen.

Jihad de voorstelling

Jihad de voorstelling is een interventie die beoogt het thema ‘radicalisering’ bespreekbaar te maken op middelbare scholen en inzicht te krijgen in narratieven die bruikbaar zijn om jongeren kritisch te laten denken over hun eigen denkbeelden en aannames omtrent radicalisering en thuisgevoelens ten opzichte van de Nederlandse samenleving. De interventie omvat een lesbrief voor een begeleidend voor- en nagesprek, een theatervoorstelling, en een nagesprek in het theater. De interventie is gericht op alle middelbare scholieren in de leeftijd van 14 t/m 19 jaar van het VMBO, HAVO, VWO, Gymnasium en MBO.

NADIA

De theatervoorstelling NADIA is een interventie die enerzijds beoogt het thema ‘radicalisering’ bespreekbaar te maken op middelbare scholen, en anderzijds beoogt leerlingen handvaten te bieden om te reflecteren op de bredere zingevingsvraagstukken die aan radicalisering ten grondslag liggen. De interventie omvat een voorbereidende les, voorstelling en workshop. De voorstelling is bedoeld voor leerlingen vanaf 12 jaar, op alle niveaus van het middelbaar onderwijs. NADIA is vanaf januari 2017 te zien geweest op twaalf middelbare scholen, waarvan negen in Nederland en drie in België. In totaal zijn er 2113 leerlingen binnen de doelgroep bereikt.

Toen ma naar Mars vertrok

De theatervoorstelling ‘Toen ma naar Mars’vertrok' van Abdelkarim El-Fassi is een voorstelling over moeders. In de voorstelling staan de ervaringen van moeders met een migratieachtergrond centraal. Hun verhalen over het leven in het land van herkomst, hun huwelijken, hun migratie, de geboorte van hun kinderen, hun strijd om te wortelen in een vreemd land, worden verteld door hun kinderen. De voorstelling beoogt vrouwen met een migratieachtergrond een stem te geven en bij te dragen aan een beeld dat recht doet aan de ervaringen van deze (sterke) vrouwen.